زنده یاد                          رامی شاعر خنیاگر  

ابراهیم منصفی در سال 1324 از پدری مینابی و مادری اهل صحرا باغ لار در بندرعباس بدنیا آمد .

رامی نام شاعرانه یی بود که او بر اساس نام کوچک خود آن را برگزیده بود .اولین مجموعه ی سرود های خود را بنام ( مروارید ساحل ) را درسال 1343 به چاپ رسانید . در سال 1347 اولین شعرهای آزاد وعاشقانه خود را در مجله ی خوشه به چاپ رسانید. رامی هنرمندی فطری و مادرزاد بود که طبیعت سخاوتمندانه به او توانائی ها و استعداد سرشار بحشیده بود . این توانائی وی را در میان همگان و شاعران هم نسل خویش برتری چشمگیری می بخشید . او با نیرویی سرشار و درونی با قابلیت های منحصر بفرد در عرصه های مختلف هنر – همچون شعر – ترانه سرایی – آواز و خنیاگری و بازیگری – استعدادو فدرت آفرینند گی خویش را از همان آغاز بروز داده و به اثبات رسانده بود.اگر چه شعر مشغله ی پیوسته ی ذهن رامی بود اما ترانه سرائی – خنیاگری و آواز عشق و آرزوی پر شور و همیشه اش بود . با آن صدای بدیع ودلپذیر و پس از اولین تجربه های موفق در این زمینه – این گرایش و دلبستگی بعید بنظر نمیرسد. بدینگونه او تمام وقت – نیرو ودقت خود را وقف ترانه ها کرد و بقول خودش در ترانه یی زیبا و غمزده ( هر چه گفتنی داشت به شروندهای جنوب بخشید ). بدینگونه در شب اول تیرداد ماه سال 1376 در سن 52 سالگی – او در غایت یآس به آن چه که سالها در جستجویش بود دست یافت وبا مرگی خود خواسته – از عذاب هولناک این خاکدان بی ترحم رهایی یافت . اگر چه او با شعرها و ترانه های ماندگارش هرگز از یاد مردم  جنوب نخواهد رفت و با سروده هایی خواندنی و صدایی گرم و شنیدنی – نام و یادش تا سالها و تا دیرگاه در خا طره ی مردم زنده و جاودانه خواهد ماند.

                                                           یادش گرامی باد#1583;#1583;

                                              منبع از کتاب رنجترانه ها  ( حسن کرمی )